Katedra w Sewilli

Katedra Najświętszej Marii Panny w Sewilli, gotycki symbol Andaluzji.

Katedra w Sewilli jest największą gotycką świątynią na świecie oraz trzecią największą po Bazylice Świętego Piotra w Rzymie i Katedrze Świętego Pawła w Londynie budowlą sakralną. Wraz z znajdującym się tuż obok zespołem pałacowym Real Alcazar oraz Głównym Archiwum Indii, w 1987 roku wpisana została na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Także dzięki harmonii między działalnością duszpasterską i kulturalną.
Historia Catedral de Sevilla sięga 1172 roku gdy dynastia Almohadów zleca budowę Mezquity Mayor de Sevilla. Po kilku wiekach, na jej fundamentach powstał najbardziej spektakularny kościół tamtych czasów. Z dawnego meczetu ocalał fragment dziedzińca Patio de los Naranjos oraz wieża La Giralda (dawny minaret) będąca najwyższym budynkiem w Andaluzji. Stąd rozpościera się najpiękniejsza panorama na miasto.

Budowie Katedry w Sewilli przyświecała myśl „Zbudujemy świątynię tak piękną i tak wielką, że wszyscy którzy ją zobaczą wezmą nas za szaleńców”. Widząc rezultat, trudno temu motto zaprzeczyć. Wspaniałość zewnętrzna Katedry wynika z jej rozmiarów. Ma 76 metrów długości, 116 metrów szerokości a jej dzwonnica wznosi się na wysokość 104 metry. Dopełnieniem jest jej wewnętrzne bogactwo, między innymi ołtarz główny pokryty trzema tonami złota, którego wykonanie trwało stulecie, także XVI-wieczny chór, dwuczęściowe ograny piszczałkowe, 5 naw i 13 portali. Znajduje się tu grobowiec Krzysztofa Kolumba, a Kaplica Królewska kryje groby członków rodziny królewskiej, między innymi Ferdynanda III i Alfonsa X.